stelazine

Βουστροφηδόν. Automatisme,Readymade, Concrete Poetry-A Dialogue

In υπερ γραφές on 07/05/2010 at 7:33 μμ

Ι

ecriture automatigue

Στον Gil j. Wolman και στη V

Πότε κατέβηκα τελευταία φορά από -το μεσημέρι -σου είπα να κατεβάσεις τη σκέψη στο αντικρινό μονοπάτι καταπράσινο σαν κεινο που φαντάστηκα πως τρέχαμε -μια μέρα- ο ύπνος δεν ερχόταν είσαι πρόκα αλήθεια είσαι πρόκα καρφωμένη ανάμεσα στον αριστερό μου -κρόταφο- ονομάζουν (εκείνοι που γνωρίζουν) από ανατομία εκείνο το εύθραυστο λεπτό σημείο ανάμεσα στο μυαλό και τη -ψυχή- είναι μια βρώμικη σφουγγαρίστρα σφουγγαρόνερα σφουγγαρίζω το φλοιό του ματιού Καταπίνοντας το πράσινο τασάκι το πνευμόνι μου -νοιώθει- μόνος που γέμισε το φεγγάρι -πριν -το καλοκαίρι σαν χλωμό -το πρόσωπο- σου όταν δεν με κοιτάς ελπίζω να μια παράξενη λέξη είναι αυτό που προσπαθώ                                                                                                                                                                                    να σου πω καταλαβες τωρα ερωτηματικο?

αφου -ειμαι- -είσαι- –ειναι- ένα- σύμβολο που αναπαριστά την αμηχανία που αισθάνεται ο πάγος -μέσα- σε ένα ποτήρι γεμάτο εξαίσιο malt δε γίνεται να προσπεράσεις τον έρωτα είσαι μαλακας που φεύγει ο φίλος σε ταξίδι ο καιρός είναι αίθριος είναι η γλώσσα σου όταν

-κοιμάσαι-

όμως ερωτηματικό άραγε να φοράς κοκκινωπές ή γαλάζιες πιτζάμες

εσύ

που με αποκάλεσες Σειληνό στο κόρφο στα μάτια κάποιος μπορεί κάλλιστα να αντικρίσει ένα κομμάτι ύφασμα φτιαγμένο από προθέσεις που εσύ ειδές ακουμπισμένες επάνω σε κουταλάκια του γλυκού που ξάπλωσαν επιμελώς -μέσα- σε έπιπλα που οι μικροαστοί χρησιμοποιούν σαν σπιτικά μικρά μουσεία γυαλιστερής σοβαροφάνειας ανικανοποίητες θηλυκές λέξεις ζευγαρώνουν με το μέλι των μεσημβρινών αχτίνων (σαν) τον Αύγουστο θα πάω την πιο όμορφη βόλτα της ζωής μου περιμένω στη στάση του τρόλεϊ και ας μην έχω επιβιβαστεί πολλές φορές σε τρόλεϊ γνωρίζω πως το ταξίδι με τρόλεϊ είναι μια υπέροχη εμπειρία ανάμεσα σε τόσους μοναχούς ανθρώπους ήθελες να φοβάσαι να γράφεις για σένα και για σένα δε θα βουτήξω πραγματικά βαθειά (στο) το μέσα το πληκτρολόγιο είναι αυτοματισμός στερεοποιημένος σε πλαστική μορφή Άντρέ Μπρετόν από πολυεστέρα ή να με φιλήσεις απόψε μέσα σε ——-ένα ποτήρι κουβανέζικο ρούμι είναι τα μακριά μαλλιά σου πολυάστερα πολλά πολλά αστέρια που πάνε άραγε τα όνειρα? όταν ξυπνάμε τότε και αντικρίζουμε                                                                                                                                                      ο ένας τον άλλο                           το άλλο                                                       τώρα  θέλω να διαβάσω τι έγραψα

ΙΙ
(μετά από δώδεκα λεπτά)
Στον Marcel Duchamp

Τώρα, αν ήμασταν στο LA, αυτό θα σήμαινε ότι μικροσκοπικά γεγονότα και ιδιοτροπίες, είτε είμαστε επιβιβάζονται σε τυχαία νύχτα της αμαρτίας ή μόνο ένα φιλί και αριθμό ανταλλαγών.. I figure it’s the same thing in New York, only with a chauffeur. Ι σχήμα είναι το ίδιο πράγμα στη Νέα Υόρκη, με μόνο ένας οδηγός.. Μόλις στην καμπίνα του οδηγού, αρχίζει να μου δώσει πίσω τρίβετε – μια πραγματικά καλή επιστροφή τρίβετε – ότι εξελίσσεται σε φιλάει. Όπως το θάλαμο ρίξει έξω μέχρι το διαμέρισμά του, αρχίζει να λέει τα πράγματα. Είναι ένας κυκεώνας της τελευταίας στιγμής , ανόητες λέξεις να με πείσει να βγει από εδώ και όχι για να συνεχίσει Brooklyn, κάτι για το πως έχει ένα king-size κρεβάτι και μια βασίλισσα-μέγεθος μιας και θα μπορούσα να κοιμάμαι στο είτε. Κρατάω τα φιλιά του. Είμαι κάπως αυτο-επίγνωση και γνώση των μερικά πόδια μακριά.. Ντε Νίρο Taxi Driver γραμμή του σχετικά με τον τρόπο που πάντα είχε να ξεπλύνετε τα καθίσματα στο τέλος της νύχτας αλλαγές το δρόμο του μέσα από το μυαλό μου. Τελικά, δεν το λέω. I να πω ότι θα μπορούσε να είναι κυριολεκτικά Norman Bates στο Ψυχο και δεν θα το γνωρίζουν. Όταν μιλώ με Peter την επόμενη μέρα, εγώ ισχυρίζομαι ότι ένα κορίτσι της και μοιράζονται πάρα πολλές λεπτομέρειες για το τι συνέβη Αυτός μου λέει Mag τον αποκαλούσε το προηγούμενο βράδυ, καταγγέλλοντας ότι ήταν μόνη της, γιατί δεν θα έρθουν με αυτόν Είμαι δύσπιστος – δαπανών ήταν το πρωί αυτή σκέπτεται την απαλότητα του, χείλια και το μόνο που φαίνεται ότι γνωρίζουν είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει χρόνος για έξυπνος και χαριτωμένος. αποφασιστικά, αφήνοντας ένα μήνυμα που έχω σχέδια για το βράδυ, αλλά θα ήθελα να συναντηθούμε μαζί του μετά. Η Νέα Υόρκη, προκειμένου να αποφασίσει να είναι επιθετική. Είμαι τρομοκρατημένος να ομολογήσω ότι μπορεί πραγματικά να αισθανθείτε τα πόδια μου εξαπλώνεται με τον ίδιο ρυθμό όπως οι πόρτες. Ο σαλόνια καναπέ κοντά σε ένα τραπέζι που κατέχει ένα μπουκάλι Ντομ Περινιόν θα τοποθετηθεί για το μέγιστο αποτέλεσμα. Όταν βάζει στο ταξί μου και τα χέρια μου και τα χρήματα, το κάνει με έναν τρόπο που δεν την κάνει να νιώθει σαν πόρνη ή σαν να έχω όλες μου θυσιάζονται pseudofeminist ευαισθησίες. Το επόμενο πρωί, το κινητό μου αναβοσβήνει ένα μήνυμα κειμένου: «Ευχαριστούμε που διαμένουν πάνω – Πρότυπο μήνυμα, «Ευχαριστούμε που δεν είσαι ψυχοπαθής. Είναι μηνύματα, «Ευχαριστώ για την παρακολούθηση μου κάτω.» Ήταν εβδομάδες και ακόμη δεν έχω πάρει απολύτως καμία απάντηση σε αυτό. Το τελευταίο που άκουσα, είχε απορρίψει την ευκαιρία να πρωταγωνιστούν σε Bachelor party Η χρονολόγηση και ήταν ηθοποιός Μάλλον δεν είμαι τιποτα ο μόνος που με ένα φετίχ.

«ήθελα να μιλήσω την υπέροχη γλώσσα της εποχής μου»-Guy Debord, Memoires

ΙΙΙ

(

Στον e. e. Cummings

Π(λέξειςπερασμένεςσεπαραμάνεςκαρφιτσωμένεςστηνάκρητηςγλώσσαςμ)όνος

Έρ(εθισμένος) ώς

Ζ (έ)ω ή

Θά(’ρθεί)νάτος

Advertisements
  1. […]μετά τον αιώνα του σώματος ποιος ύπνος αναλαμβάνει τα όνειρα;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: