stelazine

stelazine,[α]-πόλαυση

In κατα γραφές on 30/05/2010 at 7:30 μμ

                                               θα γράψω κι ένα βιβλίο με τίτλο πονούσε κι ύστερα πέθανε    
                                                                                      πόσο θρηνητικό αυτό το και ύστερα

pointing at the black sun 12oct2008

-Να φτιάξω καφέ, είπε.
-Όχι.
    και ύστερα
-Ν’ ανοίξω το παράθυρο, είπε
-Όχι
και ύστερα
Να βγούμε στον ήλιο -όχι και-
Ο ήλιος κάνει καλό
και ύστερα
καφέ είπε -όχι
και το παράθυρο έτριξε στο χτύπημα του ήλιου
χτύπησες; (όχι, μάτια ακούστηκαν ν’ ανοίγουν)
κι ύστερα όχι είπε όχι
ν’ απλώνουμε τα βρεγμένα τσιγάρα στον ήλιο-κάνει καλό-να παίζουμε
όχι είπε
στην ακρογιαλιά θα παίζουμε όπως θέλουμε-όχι-καλό-τα βρεγμένα τσιγάρα-να βγούμε απ’ το παράθυρο στην ακρογιαλιά-να φτιάξουμε-παίζουμε; και ύστερα ακούστηκαν να βγαίνουν(όχι
ήταν το χτύπημα του βρεγμένου ήλιου)

τα μάτια ν’ ανοίξω είπε κάνει καλό -όχι είναι βρεγμένα
κι ύστερα το χτύπημα
                                    ι 
                              χ         έτ
                       ό __
                   ι 
                χ            ρι
              ό ___
            ι 
           χ             ξε
   ___ό ____

βγήκε στον ήλιο ο ήλιος είπε χτύπησες βγες στην ακρογιαλιά κάνει καλό ακούστηκαν να παίζουν

                                 

                                                                                       Τα καφέ μάτια έτριξαν στο τσιγάρο
                                                                                               άπλωσαν βροχή στο παράθυρο
                                                                                                                     όχι-ήλιο-είπε-Όχι
                                                                                                                                 και ύστερα
                                                                                                              έφτιαξε έναν ψεύτικο

Advertisements
  1. (πόσο θρηνητικό, αυτό το «θα γράψω»)να γρά(φ-ψ)εις)

    νομίζω πως έφτιαξες κατι σαν θράυσμα ιστορίας,

    μοναδικό! αυτη η χαλάρωση του συντακτικού σε συνδυασμό με τον υπόκωφο ερωτισμό και την άφέλεια της παιδικότητας, θυμίζει σκέψη βρέφους με φιλοσοφικές αν/ησυχίες-σου.

    το κάνει αληθινό ξέρεις
    ενω το οπτικό μέρος το ζωντανεύει, το συν-κινεί..

    εντυπωσιάστηκα stelazine! Αλήθεια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: