stelazine

Αρχείο Συγγραφέων

Aurilia, (//////////////)

In εικονο γραφές,κατα γραφές on 08/05/2010 at 1:15 πμ

Ανάσα εκ                             Εισπ νέ  ω

πνοή σε                                _ νεύματα _

(  ξέχασα  )                            ξ             ξ              ξ             ξ

………………………………………………….

………………………………

.

.

.

.

.

Γλώσσα νοηματική

.

.

——————————–

.

————————-

(σωπαίνω)

.      .

.

.                        .

.           .

.

.

Οι γλάροι        πετούν          ξανά               ξ            ξ            ξ           ξ

ξ              ξ                ξ            ξ

ξ         ξ            ξ           ξ             ξ

πάνω απ’ τον

/        /

Βράχο  /     /……….

/      /     /   (άκου) /       /     /……….

/      /      /  Βροχή       /       /         /       /…….

/   /        /      /     /         /       /          /          /           /……..

/////////////////////////////////////////////////////////

//////////////////////////////////////////////////////////

/////////////////////////////////////////////////////////

////////////////////////////////////////////////////////////

///////////////////////////////////////////////////////////////

//////////////////////////////////////////////////////////////////

//////////////////////////////////////////////////////////

/////////////////////////////////////////////////////////////

////////////////////////////////////////////////////////////

////////////////////////////////////////////////////////////

//////////////////////////////////////////////////////////////

//////////////////////////////////////////////////////////////////

/////////////////////////////////////////////////////////////

//////////////////////////////////////////////////////////////////

////////////////////////////////////////////////////////////////////

///////////////////////////////////////////////////////////////////

////////////////////////////////////////////////////////////////////

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////

////////////////////////////////////////////////////////////

/////////////////////////////////////////////////////

//////////////////////////////////////

////////////////////////////

//////////////

/       /              /             /          /

/         /

.

.

(σωπαίνω)

Αουρέλια, (…)

In κατα γραφές on 29/04/2010 at 11:56 μμ

Στη μύτη
Το μολύβι πέθανε
γράφοντας -πε-
συλλαβή- θρήνο
-πένθος-
Τρένο- καφές
και στο μπαρ- κυλικείο
-άστεγος-
Μια νύχτα στις τρείς
Τρείς συλλαβές
-θα- , -να-,  τος-
Άκου , εσύ
Περαστικέ
μια          προσευχή
γράφοντας                      -α-
-άρρωστος-

Αurilia, Γεωργίου Ἀκροπολίτου, Απόσπασμα

In παλαιο γραφές on 19/04/2010 at 2:58 μμ

«…Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον,

τὸν ἐκ βρέφους ὡς ξένον ξενωθέντα ἐν κόσμῳ.

Δός μοι τοῦτον τόν ξένον, ὃν ὁμόφυλοι μισοῦντες θανατοῦσιν ὡς ξένον.

Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὃν ξενίζομαι βλέπειν τοῦ θανάτου τὸν ξένον.

Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὅστις οἶδε ξενίζειν τοὺς πτωχοὺς καὶ τοὺς ξένους.

Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὃν Ἑβραῖοι τῷ φθόνῳ ἀπεξένωσαν κόσμῳ.

Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ἵνα κρύψω ἐν τάφῳ, ὃς ὡς ξένος οὐκ ἔχει τὴν κεφαλὴν ποῦ κλίνῃ.

Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὃν ἡ μήτηρ ὁρῶσα νεκρωθέντα, ἐβόα·…»

Auurelia, «Ξανασυνάντηση σε Μαύρο»

In κατα γραφές on 13/04/2010 at 12:16 μμ

Γύψινα καλούπια

Τοίχου αντικριστά

Γυρτό παραθύρι

Μάτια

Αντικοιτάζονται κυρτά

Σε στίχο σταχτί

Δωμάτιο τοίχων

Αθήνα των ήχων

Το πρόσωπο

Μάτια  Μια  Mέρα

Γύψινη

Οχλοβοή σε

Γύψο Μαύρο

Σπίτι του Κανένα σπίτι

Σπίτι, κανένα του Σπίτι

Πρόσωπο

Μάτια

Αθήνα

Μια Mέρα

Μάτια-Παράθυρα

Μια μέρα

Γύψινη

Ψυχή

Ο    Τοίχος    Συννέφιασε

Έπιασε   Βροχή   Γυρτή

Aurιlia, Απόσπασμα Aποσπάσματος

In υπερ γραφές on 12/04/2010 at 4:14 μμ

«Η πρώτη φάση της έμπνευσης ενός ποιητή- αυτή η πειραματική φάση που τόσο δραματική είναι- είναι απρόσιτη για τον κριτικό. Είναι η φάση που ο ποιητής παλεύει σιωπηλά με τον εαυτό-του, που βλέπει αόριστα περιγράμματα , που στο μυαλό-του γίνονται ζυμώσεις. Είναι η απόκρυφη ιστορία του ποιητή. Όταν ένα θέμα έρχεται στο μυαλό ενός δημιουργικού συγγραφέα, διαλύει αμέσως το μέρος εκείνο της πραγματικότητας που το υπόβαλε. Οι χοϊκές εικόνες φαίνονται να ταλαντεύονται, σαν αντικείμενα μέσα σε μια μάζα ατμού που τη βλέπει κανείς από ψηλά. Οι μορφές – τα δέντρα , οι πύργοι, τα σπίτια, – αποσυντίθενται, γίνονται αποσπασματικές. Ο ποιητής, για να δημιουργήσει την πραγματικότητα, πρέπει να έχει τη δύναμη να τη σκοτώσει. Αλλά στη στιγμή τα σκόρπια αποσπάσματα σπεύδουν να συναρμολογηθούν και πάλι, αγαπώντας το ένα το άλλο, ψάχνοντας το ένα να βρει το άλλο, σμίγοντας με πόθο, με το αμυδρό προαίσθημα της καινούργιας ζωής, για την οποία προορίζονται. Και η πρώτη αληθινή στιγμή δημιουργίας σ’ αυτόν τον πολυτάραχο και αποσπασματικό κόσμο είναι η στιγμή που τα αποσπάσματα αυτά βρίσκουν ένα σημείο, ένα κέντρο, γύρω από το οποίο συνωθούνται. Τότε είναι που η δημιουργία του ποιητή βγαίνει από το χώρο του συγκεχυμένου που την κάνει ρευστή, και παίρνει συγκεκριμένη μορφή- τότε είναι που γεννιέται το έργο. Γεννιέται και ζει, ή μάλλον αναπτύσσεται βαθμιαία, σύμφωνα με την ουσία του.»

απόσπασμα απο το βιβλίο» Η Τέχνη σήμερα, για τη θεωρία της μοντέρνας Τέχνης» του Herbert Read, εκδ. Κάλβος, μτφ. Δημοσθένης Κούρτοβικ .

Ο Read παίρνει το άνωθεν απόσπασμα και το εντάσσει στη δική του σκέψη απο το κριτικό έργο του Ντε Σάνκτις, «Ιστορία της ιταλικής λογοτεχνίας» δημοσιευμένο το 1870.

Του δρόμου

In εικονο γραφές on 08/04/2010 at 1:10 πμ

Πλάνην φέρω
και περιφέρομαι
Άνθρωποι -Χώρες
Χωρίς Χέρια
Φευ!