stelazine

Αρχείο Συγγραφέων

Ayrilia, Μπλε Ιστορία

In κατα γραφές on 18/01/2013 at 2:44 μμ

Κοιμάμαι. Κοιμάμαι. Κοιμάμαι. Ξυπνάω μία φορά. Περπατάω. Περπατάω. Περπατάω. Περπατάω. Περπατάω. Παίρνω το λεωφορείο δύο φορές. Κάποιες φορές και τρείς

                                                                   «Mind the gap. Mind your job»

Απόγευμα  Κανάλι 1.Κανάλι 2.Κανάλι 3
Το βράδυ θα φάω μία φορά μπορεί και δύο. Δείπνο ή Άδειο πιάτο
Αργά τη νύχτα ονειρεύομαι. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Όνειρο. Παύση για τουαλέτα. Όνειρο.

Και για τους ισπανόφονους Sueñο. Sueño. Sueño. Sueño. Sueño .Sueño. Sueño .Sueño. Sueño Sueño. Sueño. Sueño. Sueño. Sueño. Sueño. Sueño. Sueño. Sueño. Sueño. Sueño. Parar para baño. Sueño

Ayrilia, Το αλογάκι και η κίνηση ματ

In κατα γραφές,μυθο γραφές on 25/11/2012 at 10:43 μμ
Image" Ένας κόσμος-ένας κόσμος τετράγωνος ο κόσμος μου. " Νικόλαος Κάλας

Στο βασίλειο της σκακιέρας ένας τρόμος κυρίευε τους αυλικούς. Το αλογάκι τις νύχτες κάλπαζε γοργά, με το δεξί γάμμα, το αριστερό και το ανάποδο, διέτρεχε τετράγωνα και ο μύθος του αυτός χρόνια τα πιόνια φόβιζε.

«Βασίλισσά μου, ταπεινός σας στρατιώτης, εγώ, πήρα όλα τα μέτρα που διατάξατε. Με την αυγή της μέρας του Θεού, παραταχτήκαμε ξανά στις πολεμίστρες, στις θέσεις μας, γράμματα και νούμερα και επιπλέον, ακροβολίσαμε κινήσεις, στείλαμε τον τρελλό με διαταγή για αναφορά, και στείλαμε τον Βασιλιά στον πύργο του Μικρομέγαλου Ροκέ. Βασίλισσά μου, εγώ, ταπεινό σας πιόνι εκλιπαρώ, μην ανησυχείτε, ακόμα μια μέρα θα περάσει»

Η Βασίλισσα έκανε κινήσεις αδιέξοδες από την αγωνία της, πίσω- μπρος, διαγωνίως και πάλι δεν έβρισκε γαλήνη. Της είχαν πει κάποτε για το αλογάκι, ένα ξυλόγλυπτο χλωμό αλογάκι, με καλπασμό σε γάμμα λέγαν διέγραφε σκακιέρες, γάμμα ανάποδο και γάμμα αριστερό, το γράμμα γάμμα σκάλιζε και όργωνε παρτίδες, το αλογάκι  διέγραφε βασίλεια, και όποιο βασίλειο βίαια είχε διασωθεί, ξαναγυρνούσε τη νύχτα το αλογάκι, με μια λάμπα πάνω από την ασπρόμαυρη πεδιάδα και με το γράμμα γάμμα κατατρόπωνε αντιπάλους.

«Βασίλισσά μου, εμείς, οι ταπεινοί σας δούλοι, στρατιώτες, σήμερα βάψαμε τα άσπρα τετράγωνα μαύρα, τα αναγραμματίσαμε, μπερδέψαμε τους αριθμούς, στείλαμε τους τρελλούς ανιχνευτές, δεν φάνηκαν ακόμα, τον Βασιλιά κοιμίσαμε μέσα στον πύργο και τριγύρω σας βρεθήκαμε να σας προστατέψουμε και να προστατευτούμε. Το αλογάκι κάποιος τρελλός μας είπε ότι θα έρθει, κάποιος τρελλός από μιαν άλλη παρτίδα, και εμείς ταπεινοί  σας υπηρέτες προσδοκούμε τη σωτηρία του βασιλείου μας.»

Τότε η Βασίλισσα θλιμμένη, περιτριγυρισμένη από τα κοντά ξύλινα πλάσματα, αδυνατώντας έστω μια κίνηση να κάνει, όλα τα τετράγωνα καθώς έγιναν το ίδιο χρώμα, και δεν έβλεπε σωστά τα γράμματα και τις αριθμημένες διαδρομές, άκουσε από μακριά το αλογάκι να καλπάζει με το γράμμα γάμμα  και σάστισε. Εξαπόστειλε τότε και το τελευταίο της πιόνι ως τα πέρατα του βασιλείου, σ’ αυτή την παρτίδα της την ελάχιστη, να κατατροπώσει το αλογάκι που ερχόταν από πάντα και απειλούσε ολονών τα ξύλινα κεφάλια. Μέχρι τα πέρατα της ξύλινης σκακιέρας.

Μέρες μετά και ενώ η έρημη Βασίλισσα πάνω στη κατάμαυρη σκακιέρα εφιάλτες έβλεπε τα βράδια με το αλογάκι να νικά τον κύριό της , γύρισε πίσω μονάχα ένα πιόνι, ο τρελλός, βρίσκοντας μόνο νόημα αυτός στα μονόχρωμα και μπερδεμένα τετράγωνα του βασιλείου.

«Βασ- Βασίλισσα μου, ξυπνήστε τον εξοχότατο άντρα σας, να μάθετε κάτι φοβ- φοβερό, που μόνο εγώ κατάφερα να δω και να γυρίσω πίσω.  Βασ- Βασίλισσα μου τόσο καιρό ούτε είδα, ούτε άκουσα το αλογάκι, ούτε και τότε που μαύρα τα τετράγωνα οι στρατιώτες έβαψαν, μήπως μπερδέψουν τα φοβερά και άγρια  γάμμα, ούτε και τότε που τα γράμματα μπέρδεψαν , να χάσει τον ρυθμό του το αλογάκι. Βασίλισσά μου, όλη τη σκακιέρα διαγωνίως είδα με το ξύλινο μου βλέμμα, μέχρι το τελευταίο τετράγωνο αντίκρυ, μόνοι Βασίλισσά μου είμαστε, μόνοι μας, μόνοι, ούτε αλογάκι ούτε κανένας άλλος δεν είναι στην παρτίδα αυτή.»

Στο βασίλειο της σκακιέρας ένας τρόμος κυρίευε τους αυλικούς. Το αλογάκι τις νύχτες κάλπαζε γοργά, με το δεξί γάμμα, το αριστερό και το ανάποδο, διέτρεχε τετράγωνα και ο μύθος του αυτός χρόνια τα πιόνια φόβιζε.

Image
“Το τετράγωνο = το αίσθημα.
 Το λευκό πεδίο = το κενό πίσω από αυτό το αίσθημα” 
 Kasimir Malevich

Ayrilia, Οι δίπλα

In κατα γραφές on 30/10/2012 at 3:24 πμ

Image

Πάντα οι δίπλα θα ακούγονται

θα ανοίγουν τους νεροχύτες τους

θα μπαίνουν στα σιφώνια μου

Θα αιωρούνται στο ταβάνι της εισόδου

Μιλάνε για το κρύο, μιλάνε για τη ζέστη

Ντύνονται με κάτι που το λένε αθόρυβο

το πλένουν, το απλώνουν, το φοράνε

Δεν χτυπούν την πόρτα μου ποτέ

Στο μπαλκόνι τους ακούω

να γρυλίζουν, να τεντώνονται απ’ τα σύρματα

Καθρεφτίζονται στο παράθυρό της οροφής.

Αυτό είναι κάτι που τους αρέσει

Ο γάτος μου κάθε βράδυ

τους επισκέπτεται

Ο γάτος μου πάντα ξαναγυρίζει

Λίγο αλλιώτικος κάθε φορά.

Ayrilia, Το γράμμα (Π) που ξεχάστηκε

In δια γραφές,κατα γραφές,μυθο γραφές on 27/10/2012 at 4:06 πμ

Αυτή η Πόλη. Αυτή η Πόλη κάΠοτε. ΚάΠοτε άρχιζε από Π. Το γράμμα Π Περιείχε τα Παράθυρα, τα ΠερίΠτερα, τα Περιστέρια, τα Προάστια,  Περιείχε και τους Περαστικούς, τα Πεζοδρόμια, τα Πυροσβεστικά, τα ΠαλαιοΠωλεία, τα Ποδήλατα , τα ΠούΠουλα και τα Παιδιά. Αυτή η Πόλη κάΠοτε. ΚάΠοτε άρχιζε από Π.

Τα Παιδιά Παίζουν μόνα τους και Πάλι η Πόλη αυτό  το έχει ξεχάσει

Η Πόλη αυτή άρχιζε από Π. Όμως το ξέχασε μια μέρα και ξεκίνησε ν’ αναζητάει άλλα γράμματα.  Γράμματα του αλφάβητου.

Το γράμμα Φ της έλειΠε. Ο ΛόΦος ΦιλοΠάΠΠου δεν ήταν από καιρό στη θέση του.

-ΛόΦε Πού είσαι;

-Με λένε ΛόΦο ΦιλοΠάΠΠου και έχω Φύγει από την Πόλη.

Το γράμμα Κ ήτανε μακριά. Η Κηφισιά ήταν βόρεια, τα Κάτω Πατήσια πολύ Κάτω, άσε που δεν ήξερε πού βρίσκονταν το Κερατσίνι, οι Κουκουβάουνες και η Καλογρέζα.

Τα Παιδιά Παίζουν μόνα τους και Πάλι η Πόλη αυτό το έχει ξεχάσει

Το γράμμα Λ την μπέρδευε Πολύ.  Λεωφόροι εδώ, Λεωφόροι εκεί, κλωστές ολούθε μπερδεμένες. Δεν έβγαζε άκρη πού οδηγούσαν. «Οι Λεωφόροι υΠάρχουν για να εκβάλλουν σ’ αυτές μόνο δρόμοι και Παράδρομοι» έλεγε στην Πόλη μια υπερυψωμένη γέφυρα.  Που και κείνη οδηγούσε σε Λεωφόρο.

Η Πόλη σκεφτική, αΠοφάσισε να Περπατήσει. ΕΠέλεξε να Πάει στην Πειραιώς, μήΠως και κάΠοιο Π ξεΠεταχτεί τυχαία, ανάμεσα από τα κτήρια και τα εργοστάσια.  Μετά θα Πήγαινε στην Πατησίων. Πόσα Π θα εΙχαν ξεΠαγιάσει τη νύχτα, και Πόσα θα αΠλώνονταν μισοΠεθαμένα στις νεοκλασικές Παράγκες.  Μπορεί το Πολυτεχνείο, μπορεί το Πεδίο του Άρεως, κάτι τελοσπάντων με ένα τουλάχιστον Π.

Τα Παιδιά Παίζουν μόνα τους και Πάλι η Πόλη αυτό το έχει ξεχάσει

Το γράμμα Α ήταν δανεισμένο. Η Αττική το είχε από χρόνια διεκδικήσει. Η ΑρεοΠαγίτου το είχε λιθοστρώσει και η Πόλη αν και κάΠοτε το είχε οικειοποιηθεί, το καταδίκασε στον Άρειο Πάγο για κλεΠταΠοδοχή και ιστορική Παραφθορά.

Η Πόλη τότε δάκρυσε και ένα μικρό (α) έΠεσε απ’ τα μάτια της. Η  Πόλη το είχε αγαΠήσει Πολύ αυτό το γράμμα μα έΠρεΠε να συνεχίσει για να βρει ένα καινούργιο.

 Το γράμμα Ι το είχε Πάρει η Ιερά οδός, το γράμμα Μ τα Μελίσσια και η ΜητροΠόλεως, το Τ και το Ρ μαζί με όλες τις Πέτρες τα Πετράλωνα και η ΠετρούΠολη, το γράμμα Χ το Χαλάνδρι και το Χαϊδάρι. Το Αιγάλεω, Πέρα απ’ το Ι και το Λ, είχε Προλάβει το Γ, Το Ε και το Ω. Το γράμμα Β έλειΠε στη Βασιλίσσης Σοφίας, χρόνια ερωτευμένο με τη Σοφία, αΠοφάσισε να μπει στον τίτλο της, για έναν δρόμο. Το Σύνταγμα κρυφά και Πριν από διακόσια χρόνια, είχε Πάρει όλα τα Σ και τα είχε κάνει άρθρα και διατάγματα. Άσε που είχε  Πάρει και όλα τα Περιστέρια.

Τα Παιδιά Παίζουν μόνα τους και Πάλι η Πόλη αυτό το έχει ξεχάσει

Η Πόλη έτσι νύχτωνε χωρίς να βρει ένα γράμμα.  Τη νύχτα η στύλοι της ΔΕΗ δεν έσβηναν και κείνη μάταια δεν κοιμόταν. Το γράμμα Π μια για Πάντα ξεχάστηκε, μπορεί στον Παρθενώνα, στην Πνύκα ή στο Παναθηναϊκό στάδιο να είχε ΠαραΠέσει. Μπορεί να Πνίγηκε   στο λιμάνι της Πειραϊκής, Ποιός ξέρει, ή στα Παζάρια Που μάζευαν κάθε λογίς Πραμάτεια να Πουλήθηκε σε Προσφορά.

 Τα σκυλιά της Πόλης την λυΠήθηκαν. Της γάβγισαν από κάθε Πεζόδρομο και Πορεία, Παρκινγκ και Πλατεία μήπως και ξέχασε από κει να Περάσει για να ψάξει… Γάβγισαν και στους Περαστικούς και τους είΠαν για τη συμφορά Που βρήκε την Πόλη τους. Να ξεχάσει το γράμμα Π. ΜήΠως κάΠοιος το είχε Πάρει; Το είχε Παραχώσει  στο Πατάρι ή το είχε Παρατήσει στο Πορτ- μπαγκαζ ; Το είχε Πιεί στο Ποτό του; Το είχε Πατήσει με το Παπούτσι του;

Τα Παιδιά Παίζουν μόνα τους και Πάλι η Πόλη αυτό το έχει ξεχάσει

Το Πρωί η λύση ήρθε αναΠάντεχη. Το γράμμα Π της Πόλης κάΠοιος το είχε Πετάξει μακριά, Πολύ μακριά. Ήθελε να την εκδικηθεί και να Πάρει Πίσω το αίμα του. Γιατί η Πόλη είχε γεράσει και όχι μόνο το γράμμα Π είχε ξεχάσει, μα εΠίσης είχε ξεχάσει τους ανθρώπους της σε κάτι τσιμεντένιους Περιστερώνες, εΠιτοίχιους και εΠιδαπέδιους. Και οι δρόμοι ήταν σκοτεινοί ακόμα και τη μέρα, και η λαϊκή Πουλούσε σάΠια φρούτα που άρχιζαν μόνο από Π (Πατάτες δηλαδή και Πορτοκάλια) και οι άστεγοι, υΠαίθριοι άνθρωποι, Πληγώνονταν απ’ τις αιχμές του γράμματός της. ΚάΠοιος το Πήρε για υΠόστεγο μα δεν βολεύτηκε.  Έτσι ένας μετανάστης πήρε το γράμμα Π  για την Παραμονή του, αλλά η άδειά του δεν εκδόθηκε και το έδωσε σε έναν Πολιτικό. Εκείνος το Πέρασε για μισοτελειωμένη Πλατεία χωρίς δέντρα ή άνθη. Το άφησε μισοτελειωμένο και Προχώρησε. ΚάΠοιοι τότε Παράξενοι  πήραν το γράμμα Π και το έκαναν Παράθυρο . Μπορεί  βέβαια να μην ήταν ολόκληρο καθώς έλειΠε η μια του Πλευρά, Πέρναγε όμως από μέσα του λιγάκι φως.  Ακόμα και για Πεζοδρόμιο το είχαν Περπατήσει άλλοι.

Τα Παιδιά με δυο ρόδες κάναν το Π Ποδήλατο χωρίς τιμόνι, χωρίς σέλα. Το κάναν το Π Ποδήλατο και Παίζουν στο Προαύλιο. Μια ρόδα μπρος, μια ρόδα Πίσω, το κάνανε Ποδήλατο και Παίζουν μόνα τους και Πάλι

Το γράμμα Π αΠρόσμενα αΠήχθει είΠε η Πόλη. « Το γράμμα Π το ξέχασα μέρα  τη μέρα» είΠε η Πόλη Πάλι. «Το γράμμα Π, το γράμμα Π….( )οιό γράμμα εί( )α μόλις;»  Η ( )όλη  ()ροβληματίστηκε  καθώς ξέχασε (  )ως ξέχασε το γράμμα ( ). Το γράμμα ( ) για ( )άντα την  α( )οχαιρέτησε. Το γράμμα ( ) βρήκε τα ( )αιδιά και τους είπε για την ( )όλη,                             τους ( )εριστερώνες τις ( )ορείες, τα ( )άρκα και τις ( )λατείες. Τα ( )αιδιά τότε ( )ήραν το (  )         και ( )έταξαν.

Η  ( )όλη έμεινε χωρίς γράμμα  Χωρίς γράμμα έμεινε η ( )όλη Έμεινε η ( )όλη χωρίς γράμμα

Γράμμα χωρίς έμεινε η ( )όλη Χωρίς έμεινε η ( )όλη γράμμα ( )όλη γράμμα έμεινε χωρίς η

Από τότε μικρά α ( )έφτουν ( )ού και ( )ού α( )ό τα μάτια της ( )όλης , μικρά α  κυρίως σούρου( )ο  σε δρόμους ( )άντα  κύριους,  (α)καδημίας, (α)λεξάνδρας , (α)θηνάς.

Η  ( )όλη έμεινε χωρίς γράμμα  Χωρίς γράμμα έμεινε η ( )όλη Έμεινε η ( )όλη χωρίς γράμμα

Γράμμα χωρίς έμεινε η ( )όλη Χωρίς έμεινε η ( )όλη γράμμα ( )όλη γράμμα έμεινε χωρίς η

α

                             α                                                                                                                                    α

                             α                                                                                                                                    α

                              α                                                                                                                               

α

α

α

Ayrilia, ATM I love you

In υπερ γραφές,ερωτο γραφές,κατα γραφές on 06/01/2012 at 2:51 πμ

Αγαπημένο μου ΑΤΜ
σήμερα πέρασα απο δίπλα σου
είπα απο μέσα μου κρυφά 9865
ξανά και ξανά
κοίταξα την έκφραση της οθόνης σου
κρύα και απόμακρη τώρα πια
πέρασα και έφυγα σκυφτή
θυμάμαι τότε που δίναμε ραντεβού
και σου χάιδευα τα πλήκτα _εσυ με κοίταζες με την αναμμένη σου ένδειξη
φωτεινή και υγρή απο τα χνώτα μου
μου πρόσφερες κάθε ευτυχία να είμαι μαζί σου
 
Αγαπημένο μου ΑΤΜ
αναβοσβήνει μια οπή που λέει το όνομα σου
συνήθως σου έδινα μια πλαστική κάρτα
συνήθως μου έδινες χρήματα
ξανά και ξανά
Κάποια μέρα ελπίζω να σου ξαναγράψω
σε κάποια απόδειξη που κάποτε μου έκοβες
και την φυλάω προσευχή μαζί με άλλες
στο συρτάρι
να μην ξεχνώ το γραφικό σου χαρακτήρα
τα ερωτόλογα που μού’ λεγες και τα λεφτά που είχα
και έβγαζα μέσα απο τη ζεστή σου θαλπωρή
 
Αγαπημένο μου ΑΤΜ
για λίγα ευρώ είμαι πια τώρα μακρυά σου
σέρνω το βλέμμα σε κάθε γωνιά της πόλης
τράπεζες πάνω σε τράπεζες και άλλες τράπεζες
πού να σε βρω;
9865 για πάντα αγάπη μου
9865 για πάντα
δική σου,
χ47432227502
 
 
 
 
http://www.oddee.com/item_97314.aspx

Ayrilia, Ερμητικό

In κατα γραφές on 06/04/2011 at 1:54 μμ


Και ήρθε η μέρα

Τσαλάκωσε τη σελίδα
δεν θυμάμαι αριθμό

Πόσους σκότωσα

Η Πόλη βρώμισε βρώμισε
Ο Ποιητής σέρνει την οδό στα σκέλια του

δεν θυμάμαι αριθμό

Η Πόρνη ανα- γραμμάτισε τ’ αστέρια
με λίγα dolars

Τρίχες Έλικες Σήψη
Βγαίνουν Πνήγουν

Γίναμε κάποιοι
δεν θυμάμαι αριθμό

Τσιγάρα s’il vous plaît Τσιγάρα
Τα χέρια ανατέλλουν δείχνοντάς την
Τρίχες ρουφούν το αίμα
Η τεφροδόχος βρώμισε βρώμισε
Λείπει απ’ όλα

Ποιητή Πίσω απο την Πόλη γράψε

«( )οιητή ( )ίσω α( )ο την ( )όλη ( )ού ( )ας»

Μια χούφτα λεφτά dolars τρίχες

βρώμισε βρώμισε βρώμισε

Πόρνη πίσω απο το αστέρι γράψε

«δεν θυμάμαι αριθμό ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( )»

Και ήρθε η νύχτα

Ayrilia, Άτιτλο

In παλαιο γραφές,κατα γραφές on 19/02/2011 at 2:33 μμ

-Καλημέρα      Κουρτίνα

-Καλημέρα και σε σένα  ….   Καρδιά

-Γιατί  … ….   το παράθυρο

Κουρτίνα;

-Για να σε προφυλάξω απο  ….

 

(Θυμηθείτε τα κενά και συμπληρώστε τα στη ζωή σας)

T.S Eliot, The Waste Land (1922)

In ανα γραφές on 01/02/2011 at 10:45 μμ


…Who is the third who walks always beside you?
When I count, there are only you and I together (360)
But when I look ahead up the white road
There is always another one walking beside you
Gliding wrapt in a brown mantle, hooded
I do not know whether a man or a woman
-But who is that on the other side of you?…

from chapter V. «What the thunder said »

…Ποιός είναι ο τρίτος που πάντοτε βαδίζει πλάι σου;
Όταν μετρώ, είμαστε μαζί μόνο εσύ και γώ (360)
Όταν όμως κοιτάζω μπροστά μου στον κατάλευκο δρόμο
Πάντοτε υπάρχει κάποιος άλλος που βαδίζει πλάι σου
Γλιστρώντας τυλιγμένος μέσα σ’ ένα καφετί μανδύα, κουκουλωμένος
Δεν ξέρω αν είναι άντρας ή γυναίκα
– Μα ποιός είναι εκείνος στο άλλο σου πλευρό;…

Απο το κεφάλαιο V. «Τί είπε η βροντή»
μτφ Κλείτος Κύρου

ayrilia, Thinking inside the box

In εικονο γραφές on 29/12/2010 at 1:38 πμ

 

(TO PROFANES)

ΚΑΤάλαβα

Κατερίνα Μάμο, Γίνε παιδί

In επι γραφές on 22/12/2010 at 12:42 μμ

Δεν μπορείς

να ξέρεις

τί βλέπουν

ενώ αλωνίζουν

στον κήπο

μασουλώντας μπισκοτάκια

ακολουθώντας ένα έντομο.

Όμως πρέπει

εσείς ανήσυχες μητέρες

να παίξετε πάλι.

Σκαλίστε μέσα στο δάσος

με τα γουρουνάκια σας.

Αναποδογυρίστε πέτρες να δείτε.

Δοκιμάστε το κέικ απο λάσπη

και τη σούπα απο κατιφέδες.

Επιστρέψτε κάθε παθιασμένο

«Σ’ αγαπώ»

Περπατήστε δίπλα στο ποτάμι

κάτω απο μια πορτοκαλί ομπρέλα.

Βάλτε φιλιά σ’ ένα φάκελο.

Θάψτε ένα κουτί

Αστέρια.

 

 

Μετάφραση: Πλάτων Μάμος