stelazine

Archive for the ‘ερωτο γραφές’ Category

stelazine, τι δεν έκανα για να αλλάξω τον κόσμο

In υπερ γραφές,ερωτο γραφές on 26/06/2013 at 10:37 μμ

Image

you have 2 (unread) messages
τίποτα δεν ξεπερνάει το τίποτα
όσο το φαντασιακό τυλίγει το σώμα
ένα γύρω ο κατακρημνιζόμενος κόσμος

-μη γράφεις τόσο μεγάλες λέξεις
-πώς σου αρέσει;

you have 2 (unread) messages
φοβάμαι φοβάμαι φοβάμαι
να μυρίσω την πεθαμένη ζωή της πόλης
οι μύγες την καταπίνουν
η αποικοδόμηση άρχισε
κι εμείς; η ανοικοδόμηση των
νέων κόσμων; η κατασκευή των καταστάσεων;

-μη γράφεις μεγάλες φράσεις
-άσε τον κόσμο. πώς σου αρέσει;

you have 2 (unread) messages
απ’ το γραφείο στο μπαλκόνι και πάλι μέσα
τσιγάρα. τσιγάρα. τσιγάρα. κουδούνι. ένας φίλος
και μπύρες. τσιγάρα. τσιγάρα.
τρεις το πρωί.
φεύγει. ύπνος.

-pou eisai? ti kaneis tora?
-pos sou aresei?

έτσι εσύ
κι εγώ
το ξιπασμένο αφεντικό
κι ο μεταπωλητής του χρόνου μας
οι ερεθισμένες μανάδες
κι οι έφηβοι
μια σαλή νυχτωδία

you have 2 (unread) messages
τα νέα.
βραζιλία
τουρκία
και αλμικανταράτε του αλδεβαράν
εξεγείρονται.
επόμενο.
άλλη μια αυτοκτονία.
επόμενο.
απεργός πείνας.
you have 2 (unread) messages

κάθομαι αναπαυτικά

-edo eimai.
-maresei agria. esena pos?

stelazine, κ-οι-νό

In ερωτο γραφές on 01/04/2012 at 4:33 πμ

rene magritte- the lovers

πρώτα πέρασαν λίγες ώρες
έκαναν έναν διασκελισμό

αυτός σκόρπισε λίγο αίμα του
εκείνη ντύθηκε τα καλώδιά της
κι αρχίσανε
δύο
ένα
δύο
ένα
δύο
ένα – ένα – ένα
και κανένα καμιά φορά
ένα – ένα – δύο –         – δύο –         – ένα – ένα –         –
τα κενά του ρυθμού λέξεις
έστω ασχημάτιστες
–                                    –
αυτή ντύθηκε λίγο αίμα του
εκείνος σκόρπισε τα καλώδιά της

έτσι κάπως αρχίζει ό,τι Είναι
ή 
τελειώνει καμιά φορά

ένας διασκελισμός
λίγες ώρες μετά

Ayrilia, ATM I love you

In υπερ γραφές,ερωτο γραφές,κατα γραφές on 06/01/2012 at 2:51 πμ

Αγαπημένο μου ΑΤΜ
σήμερα πέρασα απο δίπλα σου
είπα απο μέσα μου κρυφά 9865
ξανά και ξανά
κοίταξα την έκφραση της οθόνης σου
κρύα και απόμακρη τώρα πια
πέρασα και έφυγα σκυφτή
θυμάμαι τότε που δίναμε ραντεβού
και σου χάιδευα τα πλήκτα _εσυ με κοίταζες με την αναμμένη σου ένδειξη
φωτεινή και υγρή απο τα χνώτα μου
μου πρόσφερες κάθε ευτυχία να είμαι μαζί σου
 
Αγαπημένο μου ΑΤΜ
αναβοσβήνει μια οπή που λέει το όνομα σου
συνήθως σου έδινα μια πλαστική κάρτα
συνήθως μου έδινες χρήματα
ξανά και ξανά
Κάποια μέρα ελπίζω να σου ξαναγράψω
σε κάποια απόδειξη που κάποτε μου έκοβες
και την φυλάω προσευχή μαζί με άλλες
στο συρτάρι
να μην ξεχνώ το γραφικό σου χαρακτήρα
τα ερωτόλογα που μού’ λεγες και τα λεφτά που είχα
και έβγαζα μέσα απο τη ζεστή σου θαλπωρή
 
Αγαπημένο μου ΑΤΜ
για λίγα ευρώ είμαι πια τώρα μακρυά σου
σέρνω το βλέμμα σε κάθε γωνιά της πόλης
τράπεζες πάνω σε τράπεζες και άλλες τράπεζες
πού να σε βρω;
9865 για πάντα αγάπη μου
9865 για πάντα
δική σου,
χ47432227502
 
 
 
 
http://www.oddee.com/item_97314.aspx

stelazine, ιστορίες με Ζάχαρη

In ερωτο γραφές,κατα γραφές on 08/02/2011 at 5:05 μμ

 image 

μια φορά

είπε

στην ουτοπία μαζί περπατούσαμε και μαζί μια φορά κι ο καιρός ο καιρός είπε ήταν μωβ και πετούσαμε κι ο καιρός ήταν μόνο

α

σ

                                          περπατούσαμε πόδι με πόδι αγκαλιά με

               την αγκαλιά του δρόμου ναι και ήταν αστρικός

        ήταν ο δρόμος που έριχνε χιόνι λιωμένο ζάχαρη κολλημένη

                 στα μαλλιά και τα μάγουλα είπε (χ) τα μάγουλα έγλειφα

                                            τα μάγουλά σου κι ύστερα τα χείλη σου ήταν σαν χιόνι

                                     όχι δεν μου άρεσε αυτό είπε

                                                                           ν

                                                                           ι

όμως στην ουτοπία χιόνιζε πάντα στα μάτια και τα μάτια μας έγιναν αστρικά όπως μια κοσμική λάμψη που είναι μια άγνωστη φράση έτσι τα μάτια μας είπε και είπε πότε πότε έγλειφα τα χείλη σου κυρίως όταν ο καιρός καλός λιωμένο χιόνι

τ

ό

                     με λίγη ζάχαρη μου κολλούσες τα βλέφαρα έλεγες

                                έλεγες τώρα κοίτα η ουτοπία

                                   έλεγες η ουτοπία σου (μ’) δεν έχει ήλιο        

  έτσι έλεγες

                                 κάνει κρύο από χιόνι και ζάχαρη

                                                                     κι όλο πόδι με πόδι εδώ μόνο άστρα

                                            και δρόμος έτσι έλεγες

  ειπε

ν

ε

ς

μέσα σου

μ’ άφηνες είπε μ’ άφηνες ύστερα στο σκοτάδι για ώρες

άκουγα πόδια να σπάζουν ήταν κι άλλοι είπε ήταν κι άλλοι στην ουτοπία κι εγώ έτριβα είπε τα βλέφαρά μου στο χιόνι ν’ ανοίξουν με πόνο υγρό κι έτρεχα είπε κολλούσα εκείνα τα

σ

π

                    η ουτοπία μας είπε ήταν όλο σπασμένα πόδια δεν είχε

 χέρια ή άγγιγμα μόνο να γλείφω τα χείλη σου

                        όταν μας κούραζε ο δρόμος

                                                γιατί ο δρόμος είπε

                                       ο δρόμος το χρώμα (ν) της ουτοπίας

                                                                  σαν αστρικό και

                                        σαν χαρταετός τρύπιος

                                                                         ό

                                                                         δ

                                                                         ι

                                                                         α

με ζάχαρη

κι ένας διάτρητος δρόμος δεν είναι τίποτα αν έχεις πόδια γερά να πηδάς το κενό ή φτερά μα αν η ζάχαρη είπε αν η ζάχαρη ξεκολλήσει φαντάσου είπε ένα ρήγμα γεμάτο αστροχιόνι σαν

σ

τ

                                               αν στρώμα τότε πόδια με πόδια αγκαλιά

ώ

μ

                                               κι είδες είναι ωραία εδώ

ή

τ

                       (ά) κι έχει γεύση

φ

ο

ς

μια φορά είπε

στην ουτοπία μαζί μια φορά κι ο καιρός ήταν μωβ και πετούσαμε

κυρίως όταν δεν έριχνε ζάχαρη χιόνι λιωμένο να κολλά τα φτερά μας κυρίως τότε ναι

τ

ό

                                                  στην ουτοπία οι θύελλες σήκωναν ζάχαρη είπε

                             πυκνή έγλειφες τότε εσύ τα φτερά μου

                     κολλούσες τα μάτια κι άκουγα πόδια

                     (ε) να σπάζουν

                                                 και φοβόμουν τα ρήγματα

                                               όμως νομίζω κυρίως ήταν μωβ κι είχε γεύση

                           κι ας μην είχαμε χέρια πετούσαμε

                                                                          σ

α

μ

ε

είπε 

[συνήθως]

[συνήθως πετούσαμε σκορπώντας ζάχαρη πάνω από τάφους κρυμμένους στο χιόνι]

βουστροφηδόν, ΕΣYΛΙΟΣ ΣΤΗ ΣΕΛΛΙ]Δ(ΝΥΧΤΑ,

In ερωτο γραφές,εικονο γραφές on 20/12/2010 at 2:50 μμ

ΕΣYΛΙΟΣ ΣΤΗ ΣΕΛΛΙ]Δ(ΝΥΧΤΑ

πατήστε επάνω στον ΜΠΛΕ τίτλο για να ανοίξει το αρχείο με το ποίημα.

βουστροφηδόν, Ένα σαν Κύμαστέρι

In ερωτο γραφές,κατα γραφές on 21/06/2010 at 1:35 πμ

Μόλις μπήκα σπίτι

Έχω ακόμα αλμύρα στα μάτια

Ήταν πολλά

Πιο πολλά από όσα περίμενα να δούμε

Μέτρησα έντεκα να πέφτουν

Η ίδια ευχή έντεκα φορές

>>>>>>>>>>>>>Βρίσκεται>>>>>>>>> πίσω από τις τρύπες >>>>>>>>>>>>>πόδι χώνεται>>>

>>>>>>>>>> άμμος >απαλά>> και τρίζει> κουδουνίστρα >το ένα μικρό χαλίκι

.

|

—-    .    —-

|

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> πελώριο(ς Ήλιο(ς>>>>>>>>>>>>>>>>>>

χαρίζω στους αστραγάλους >>>>>>>σου>>>> των φυκιών >>>την ζάχαρη >>> του κύματος>>>>>>>>

λευκό στολίδι>>>>>>>> καρφιτσωμένο >>>>>>>>>>>και σκαλισμένο>>>>>>>>> στο μέτωπο>>>>>>>>> και τρύπιο>>>> και ανάποδα>>>

> και πόσο>>>>>>>>>>>>>> πόσο >>>>>>>>>>>πόσο >>>>>>>>πόσο>>

>>πολύ>>>>>>>

>>>>>>>>καύτρα >πορτοκαλί>>>

>>>αμμουδιά>>> θα) είναι πάντα το χρώμα των ματιών μας όταν καπνίζουμε τη νύχτα σαν γαλλικό τσιγάρο<<<

<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

<<<<<<<<<<<<και <<<<<<<<<<<<<κύμα <<<<<<<<

<<<<<<<<<είνσμαι <<<<<<<<

( Πες του oυραν*ύ

-αν τύχει και τον δείς-

ότι γαμιέται

τ(ρ)ελ(λ)ος, Προσωπογραφή 3

In ερωτο γραφές on 03/06/2010 at 3:21 μμ

pre-face

αναζητώ μια λέξη

είπε. στον  κόσμο του

που να με επιστρέφει

 

 νεύμα

άπορο

            

                     λείπει

εκείνη

                                επιστρέφει

 

δεν σε καταλαβαίνω ψιθυρίζει  

 

είναι που λείπει η λέξη

είπε

σε αναζητώ

 είπε

 

 ο κόσμος κυκλώνει

ο κόσμος

είπε

 

(τώρα υπήρξε το φως)

τα πρόσωπα αρχίζουν να περιστρέφονται

ο κόσμος σχηματίζεται

τα χρώματα σκουληκιάζουν τις επιφάνειες

ο κόσμος σχίζεται

δομούνται

οι λέξεις   τα παιδικά τραύματα  οι συνήθειες

κενό βλέμμα

ο κόσμος

οι λέξεις               δομούνται

οι άνθρωποι τις μουρμουρίζουν

άλλοι παίρνουν φόρα

και πέφτουν στα κενά τους

αποδόμηση ανθρώπων στο βλέμμα

δομείται η νύχτα

(ο κόσμος)

οι τελείες  σκοτώνουν περαστικούς

ένας νεκρός.      είπε

 δεν καταλαβαίνω

δεν καταλαβαίνω

μου λείπει

ο κόσμος της.

ένας νεκρός

 

[λείπουν λέξεις]

 

το κενό κυκλώνει

κρύο νεύμα

     άπορο

επιστρέφει

 

μια μέρα ο κόσμος

θα ξέρει τη λέξη

θα την ψιθυρίζει

θα την

καταλαβαίνει

(είπε)

θα λείπω

 

ίσως που δεν καταλαβαίνω

ίσως που εκείνη

                   επιστρέφω

σε γωνιακή συμβίωση

 

 

εκείνος κατέληξε Πρόσωπο

thefigment, .Τελεία.+Και+-Παύλα-

In ερωτο γραφές,κατα γραφές on 02/06/2010 at 1:55 μμ

tumblr_l2ix6zJKot1qc09yqo1_500.Χαίρεται.

+Και+

-Καλώς σας βρήκα-

.Τελεία.+KAI+-Παύλα-

Είναι αρχείο pdf, κάντε κλικ πάνω στον κόκκινο τίτλο για να το κατεβάσετε.

βουστροφηδόν, (3+3)= 6+16 (+16)

In δια γραφές,ερωτο γραφές,κατα γραφές on 20/05/2010 at 12:19 πμ

!

!

!

!

!

!

(ε                                                                                       6

σ

ύ)

!

!

!

!

!

!

!

!

!

!?             ?         ?           ?           ??         ?      ??         ε  γ  ώ ?           ??            ?             ??     ?

stelazine, Νυγμός ή φύλο (το)

In ερωτο γραφές,εικονο γραφές,κατα γραφές on 13/05/2010 at 5:57 μμ

φύλο (το)