stelazine

Archive for the ‘Φωνο γράφος’ Category

stelazine, εμείς

In Φωνο γράφος,κατα γραφές on 14/01/2011 at 5:45 μμ

3704682867_9175057dbe

https://www.youtube.com/watch?v=4VDcdXOBHho

αν είμαστε είναι όπως τώρα
μια λίμνη υπήρχαμε μόνοι μας ξέβρασε
στεγνώσαμε στον ήλιο πόλεμο
είναι π(ο)ια η ζωή
εκεί έξω
ο άλλος ποιος
τον λένε μουσική στα σκοτεινά
είναι εδώ
είναι τώρα
τι είναι εδώ
τι είναι τώρα
είναι είμαστε εμείς καθημερινοί
τι είναι είμαστε
τι είναι εμείς
είναι είμαστε εμείς καθημερινοί
ο δρόμος λιμνάζει πόλεμο
κάθε μέρα
κάθε μέρα
κάθε μέρα
δρόμος
ανία υπήρχαμε μόνοι
ο άλλος
εμείς
καθημερινοί
λιμνάζει πόλεμο
κάθε μέρα
κάθε μέρα
κάθε μέρα
δρόμος
ο άλλος
τον λένε μουσική στα σκοτεινά
εμείς
είναι π(ο)ια η ζωή
κάθε μέρα
είναι π(ο)ια η ζωή
ανία(τη μουσική στα σκοτεινά
άκου
είναι εμείς)
είναι τώρα κι εδώ
είναι εμείς
στα σκοτεινά μας λένε μουσική
άκου
-είμαστε είναι εμείς-

Τάσος Λειβαδίτης , Εκείνο

In Φωνο γράφος,επι γραφές on 07/06/2010 at 1:52 πμ

 

rain

 

Έρχονται ώρες, που ξαφνικά σε πλημμυρίζει ολάκαιρο
η νοσταλγία του ανέκφραστου – σαν τη θολή, αόριστη
ανάμνηση απ’ τη γεύση ενός καρπού,
που’φαγες κάποτε, πριν χρόνια, σαν ήσουνα παιδί,
μια μέρα μακρινή, λιόλουστη – και θέλεις να τη θυμηθείς
κι όλο ξεφεύγει. Τα μάτια σου
γεμίζουν τότε απόνα θάμπος χαμένων παιδικών καιρών.
Ή ίσως κι από δάκρυα.
Γι αυτό, σας λέω, πιστεύετε πάντοτε έναν άνθρωπο που
κλαίει.
Είναι η στιγμή που σας απλώνει το χέρι του,
φιμωμένο και γιγάντιο,
Εκείνο που ποτέ δε θα ειπωθεί.

 

 

 

"Ποιήματα" 1958-1964

Ερμηνεία Καταλειφού

βουστροφηδόν, Λέξεις Χωρίς Λέξεις, (ΔΕΙΤΕ ΤΟ LINK)

In υπερ γραφές,Φωνο γράφος on 25/05/2010 at 11:35 πμ

Ντύλαν Τόμας, απόσπασμα επιστολής:

«Τα πρώτα ποιήματα που γνώρισα ήταν παιδικά τραγουδάκια και προτού μάθω να τα διαβάζω, είχα αρχίσει να ερωτεύομαι τις λέξεις τους, μονάχα τις λέξεις. Το τι σήμαιναν οι λέξεις, η θέση τους κι ο συμβολισμός τους ήταν δευτερεύουσας αξίας για μένα, ενώ αυτό που μετρούσε ήταν απλώς ο ήχος τους, καθώς τις πρωτάκουσα από τα χείλη των άγνωστων ενηλίκων που εισέβαλαν στον κόσμο μου. Ήχοι όπως της καμπάνας, διάφορα μουσικά όργανα, ο άνεμος, η βροχή, ο ήχος από τα κάρα που έφερναν το γάλα, ο θόρυβος από τα πέταλα των αλόγων στο πλακόστρωτο, το χάιδεμα των φύλλων στο παντζούρι, με μάγευαν, σαν τον κουφό που μόλις βρήκε την ακοή του.»

Henri Chopin, About Sound Poetry:

«The poem is a liquid fluxus, a microscopic biological reality, rise and decadence of cellular structures, a pulp, «a voice from the whole body transformed into audible space»» :::::::::::::::::::::

:::::::::::::::Στο YouTube